ලස්සනට මල් පිපිලා.ගහ කොල කොල පාටින් දිලිසෙනවා..ඒ විතරක් නෙමේ අවුරුදු කාලෙට විතරක් හැදෙන කජු පුහුලන් හරියට නිකම් ගස් වල ලයිට් දාලා වගේ..කොහොමද හෝදලා කපලා ලුනු ගම්මිරිස් දාලා ගත්තම......(කටට කෙලත් උනනවා නේද?)
අමතකම කරන්න බෑනෙ කොහාව...කනට අහන්න පුලුවන් ලස්සනම සද්දයක් තමා ඒ සද්දේ..
කොයි තරම් කුරුල්ලො ඉන්නවද..පරිසරයම අමුතු විදියට අලුත් වෙලා..
ගම්වල මිනිස්සු පොඩි එකාගෙ ඉදන් මහල්ලා දක්වා ඒ අලුත් වීම පැතිරිලා යනවා..
අමුතුම හැගීමකින් අමුතුම සහොදරත්වයකින් සිත් එකට යා වෙනවා..
ගොයම් කපලා අස් කරපු වෙල්වල කොයි කවුරුත් ඇවිත් සෙල්ලම් කරනවා..විහිලු තහලු ඕන තරම්....පුදුම එකමුතුවක්...............
අවුරුදු කාලෙට ගෙවල් අලුත් කරන ගමන් කැවිලි වර්ග හදනවා..පොඩි එවුන්ටනම් අවුරුදුම තමා..උන් අම්මලට හොරෙන් කැවුම් ගෙඩියක් හොරෙන් අරන් දුවනවා..
ලෝකෙම හම්බ උනා වගේ උන්ට..
නැකැත් වෙලාවට පවුලේ කොයි කවුරුත් එකතු වෙලා එකට ඉන්න ගමන් කිරිබත් කටක් කාලා නියම විදියට චාරිත්ර ටික කරලා මාර සතුටකින් ඉන්නේ...
ඊට පස්සෙ තියෙන දෙයක් කදමලු බැදන් යනවා නෑදෑයෝ බලන්න..
මේක මෙහෙම කිව්වට දැනෙන්නෙ නෑ කවදාවත්...
නගරෙන් ගමට ගිහින් බලන්න ඕනා මොන තරම් නිදහසක් සැහැල්ලුවක් තියෙනවද කියලා......
මං මේ කිව්වෙ මීට අවුරුදු 7 8 කට කලින් තිබුනු සමාජය ගැන..
දැං කාලෙ නගරෙ ඉන්න ලමයිටනම් මේ දේවල් හීන විතරයි
හැම දේම මොඩර්න් වෙලානේ..කිරිබත් වෙනුවට කේක්..කැවුම් වෙනුවට රෝල්ස්..හොදයි නේද....
ඇත්තටන්ම මට දැනට අවුරුදු 24ක් උනාට දෙයියන්නගේ පිහිටෙන් මමනම් පොඩි කාලෙ නිය්ම විදියට අවුරුදු වින්ද කොල්ලෙක්...ඒක නිසාමයි මේක ලියන්නත් හිතුනෙ..
මගෙ අදහසනම් අපිට නැතත් අපෙන් පස්සෙ එන පොඩි උන්ටවත් ඒ අවස්තාව දෙන්න ඕනා..එහෙම උනාම තමා උන්ට මෙ පොලවෙ ව්ටිනාකම සුවද උන් අදුර ගන්නේ..රටට ආදරය කරන උන් ටිකක් හිටියොත් මේ රට ගොඩගන්න එක ගේමක් නෙමේ....
ඔක්කොම වෙනස් වෙලා නිසා හිතෙ දුකට ඇති උන හැගීම් ටික තමා මේ ලිව්වේ..............
(පොඩි එකාගෙ රචනාව වගේ ඇති..ඒත් කමක් නෑ..මට ඒක සතුටක්..)
No comments:
Post a Comment